ทำไมต้องคิด?

หากเพียงเราหลับตาแล้วจะพบความสุขสงบในจิตใจ

แต่ไม่เป็นเช่นนั้น

การที่เราเตรียมจิตใจ เตรียมจิตวิญญาณให้พร้อมรับมือกับการจากลา

หรือมันเพียงภาพลวง?

ไม่มีอะไรที่จะทำได้ในเวลานี้ แต่หากเพียงทำทุกอย่างเพื่อการอยู่รอด

ใยจึงหลอกตัวเองว่าไม่เป็นไร

.............................................................................

ตอนนี้ เวลานี้ เดี๋ยวนี้ ทุกสิ่งว่างเปล่า

ความหมายกลับเลือนหาย

เพื่อจะได้เรียนรู้

เพื่อที่จะเข้มแข็ง

แต่ไร้ความสำคัญ

ในเมื่อเวลานี้ สื่งที่ต้องการเด่นชัดที่สุด

แต่กลับไร้พลังจะไขว่คว้า

ในเมื่อเราต้องเดินไปตามทางที่สังคมกำหนดเอาไว้

ให้หัดยิ้มรับ เมื่อไม่ได้สิ่งที่ต้องการ

ให้หัดยิ้มรับ เมื่อได้สิ่งที่ไม่ต้องการ

เปิดโอกาสให้ตนได้ใช้ชีวิตที่อยู่บนความเป็นจริง

ลิ้มรสชาติของทุกวันด้วยใจที่เปิดกว้าง

อาจมีน้ำตาเป็นเครื่องปรุงรส

ก็เพราะเรามีความรัก?

ไม่.. ไม่ใช่..

...............................................................

ที่สุดแล้ว ความรู้สึกสบายใจ

เหมือนดั่งลมเย็นที่พัดพามาปัดเป่าความรุ่มร้อนในจิตใจ

เวลาหยุดเดินอยู่ทุกชั่วขณะ แต่ก็เดินเร็วขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน

ความรู้สึกที่ทำให้เรายิ้มได้

ความรู้สึกเมื่อใจเราเต้นรัวเพราะมีความสุข

ความรู้สึกเมื่อใจเราเต้นรัวเพราะกลัวที่จะเสียมันไป

การเข้าใจ การยอมรับ

การเปิดใจ การเชื่อใจ

การไว้วางใจ การไว้วางกาย

การเสียสละ การให้โดยไม่หวังอะไร

ผ่านเข้ามาหรือจะพ้นไป*

จะสิ้นไปหรือคงอยู่*

............................................................

หากว่าวันหนึ่ง คนที่ไม่เคยรักตัวเองเริ่มใส่ใจตัวเองมากขึ้น

อยากเป็นคนที่ดีขึ้น เพื่อที่จะพร้อมและคู่ควรกับความฝันของเขา

หากว่าวันหนึ่ง เขาพร้อมที่จะเสียทุกสิ่งเพื่อความฝันของเขา

แต่เขากลับโยนความฝันนั้นทิ้งไป เพื่อความรัก

หรือมันจะเรียกได้ว่ารัก?*

-------------------------------------------------------------------------

แด่ความสวยงามที่ได้เจอบนโลกใบนี้

และทุกๆคนที่กำลังไขว่คว้าหาความรักของตัวเอง

แด่ทุกความฝันอันยิ่งใหญ่

แด่ความบังเอิญ

แด่ความรัก

และเธอผู้ทำให้ฉันได้พบกับมัน* :)